DISASTROUS FLOOD IN SURINAME

Seventy Villages,20.000 to 25.000 people, in the interior of Suriname have become victim to weeks of extreme rainfall. President Ronald Venetiaan has finally visited the Area, which he officially declared an Area Of Disaster some days ago.

Meanwhile the rain keeps on falling and many fear that the northern areas of Suriname, including Paramaribo, will be affected.

The Dutch Government reportedly pledged One million Euro in Aid but is waiting for an official request from the Surinamese government. Surinamese in the Netherlands and elsewhere in the world are trying to make a difference by starting all sorts of fundraising activities and donating money.

The Red Cross in Suriname stresses that the best aid for now is money. Sending clothing and other goods create great logistic difficulties.

Joval punishes Shannan in IBO worldtitle bout

Raymond "Hallelujah" Joval(37) succesfully defended his Worldchampion Middleweight title (IBO) against Australian Shannan Taylor last Sunday ( 27 November 2005) in the Vodafone Arena, Melbourne Australie.

Ray who managed to pop one of Shannan's ribs as early as the second round, won with a TKO in the tenth.

Shannan was so hurt and exhausted that the referee stopped the fight and ended his suffering.
Joval, a two-time IBO middleweight king defended his belt for the first time since he won it in Belgium in June when outpointing Lansana Diallo.

He has also swapped punches with former world light-middleweight champion Fernando Vargas (who he lost to on points in March of this year) and world title challenger Angel Hernandez, who he defeated in February of 2004.

Joval's overall record is 35 victories from 39 bouts, with 15 KO wins.

Miss Suriname-Caribbean 2006

The Suriname American Network Inc. (S.A.N.I.) is pleased to announce Miss Lindsey Kamperveen as Miss Suriname-Florida 2006. Lindsey will represent Suriname as a contestant in the Miss Florida-Caribbean Pageant 2006 on November 16, 2005.

Lindsey Kamperveen was born on November 8th, 1986 in Paramaribo, Suriname. She is the proud daughter of Johan and Maureen Kamperveen. She has two sisters, older sister Angie and younger sister, Darlene.

As a child, Lindsey had many aspirations for her future. First she wanted to be a schoolteacher, then a professional soccer player, a boxer, an actress and ultimately a model.

During high school, Lindsey competed as a three-sport athlete in track and field, "Varsity" soccer and even served as captain of the "Varsity" girl's flag-football team. Lindsey also sang in the school's chorus and functioned as a teacher at the on-campus pre-school.

In 2004, Lindsey was awarded with the Sun-Sentinel "Character Award" and the Plantation High School "Senior Pride Award".
Lindsey is now studying Elementary Education at Florida Atlantic University while working full-time as an Administrative Assistant at the Renaissance Boca Raton Hotel.

Please help Lindsey become Miss Florida-Caribbean 2006 and send your support to Lindsey Kamperveen at P.O. Box 490155, Ft. Lauderdale, Florida, 33349-0155

SRANAN DAY 2005

De 29ste Sranan Day in New York afgelopen zondag 7 Augustus heeft zich gekenmerkt door een diversiteit van mensen, eten, muziek en gezelligheid.
Kreetjes van verukking waren aan de orde van de dag. Als het niet was vanwege een stevige portie Sranan Nyan, een djiendja bierie of een warme worst, dan was het zeker vanwege een lekkere brasa en bosi of een gezicht uit het verleden. De formatie Shakti, met guitaar virtuoos Ketwaru, begon de dag met gevarieerde Sarnami muziekjes en kreeg veel bijval. Jahseeus (Jah ziet ons) vervolgde met lekkere reggae en soca nummertjes, maar de Srananmangs gingen pas echt uit hun dak toen de typische en onvervalste Sranan Poku klanken het park vulden. De formatie Trasani uit Miami zorgde voor een aantal opzwepende kaseko nummers waar prachtige percussie het opvallende blaaswerk van "Stanley" tot een mooi geheel maakte.
Stanley "blies" overigens ook op niet onverdienstelijke wijze zowel het Surinaams als het Amerikaanse volkslied.

New Yorks' Fiesta Kaskwawi band is ongetwijfeld gegroeid. Prachtig samenspel tussen traditionele "hari" en "koti" kawina percussie , compleet met kwakwa bangi, gefuseerd met orgel,bas en skratjie beeindigden voor ons een prettige Sranan Day.

De helaas nog steeds in coma verkerende "Marro" werd op deze dag ook op een speciale wijze herdacht. Marro is oud-voorzitter van de Suriname American League. Angela Reingoud die nu voorzitter is van deze organisatie zorgde ervoor dat er een mini foto expo te zien was van "Marro".

Sranan day werd ook dit jaar georganiseerd door de Suriname American Federation.

TOUWTJIE IN MEMORIAM

Papa Tie, de wan fut’ datra, zoals hij ook werd genoemd, heeft gerapt over hoop voor een nieuwe tijd waarin de verschillende groepen in Suriname samenwerken; bewogen liederen over armoede, over herstelbetalingen vanwege vijfhonderd jaar Afrikaanse holocaust en beroving van het zwarte volk, liefde voor Jah en Rastafari. Vuurspuwende raps over corrupte, schietgrage politie en politici, liederen vol liefde en respect voor alle vrouwen en zijn moeder in het bijzonder, boasting-songs over zijn onovertroffen kwaliteit als rapper. Meer

Westhout studeert af van Howard University

Franklin Delano Westhout (in1988 geslaagd van de AMS) behaalde als eerste Surinamer in de 139 jarige geschiedenis van de prestigieuze school, ondanks tegenslagen een graad in medicijnen.

Franklin is de zoon van wijlen Wilfred Westhout en Norine Westhout-Blanker. Hij koesterde de droom om dokter te worden al sinds zijn zevende jaar en in de jaren ’90 ging hij naar Amerika om zijn droom waar te maken.

Toen het niet lukte om de financiering voor de geneeskunde opleiding rond te krijgen, schreef hij zich in voor Biochemie aan La Sierra University in Californië. Westhout studeerde in 1993 Cum Laude af aan La Sierra en hij was vastbesloten om Geneeskunde te gaan studeren. Het is voor hem geen makkelijke weg geweest. Franklin stond voor vele uitdagingen. Uiteindelijk kwam In augustus 2001 een deel van zijn droom tot vervulling werd hij toegelaten op Howard University.

Howard’s is een universitair medisch onderzoek centrum, een historisch zwarte privé universiteit die voorziet in een onderwijs ervaring van uitzonderlijke kwaliteit aan studenten met een hoog academische potentie.

In de aanwezigheid van veel van zijn familie, deed Westhout de eed der geneeskunde. Bij de ceremonie werd Westhout geëerd voor zijn moed en doorzettingsvermogen in het halen van zijn graad, ondanks de ontberingen die hij door de jaren heen heeft moeten doorstaan.

Hij werd ook geëerd voor zijn leiderschap en voor zijn dienst als studentambassadeur voor de school. Zijn klasgenoten eerden hem ook als toergids and studentambassadeur voor zijn actieve deelname in het Toelatingscomité.

Aan het eind van de ceremonie zongen Franklin en zijn beste vriend Corey Finch “I believe i can fly”. Zingend voor een menigte van 2000, waarvan velen waren gaan staan, was het lied een verklaring van zijn standvastige geloof en hulde aan een God die door zijn machtige kracht in ons werkt waardoor wij zoveel meer kunnen doen dan wij kunnen vragen of bedenken.

Op het moment dat Westhout’s moeder Norine Blanker werd gevraagd om haar gevoel te delen was ze niet instaat om haar tranen te bedwingen. Zij was intens gelukkig om haar zoon uit te zien blinken en om te zien wat voor effect hij heeft op andere mensen. Ze zei dat hij sinds zijn tienertijd zijn leiderschap heeft laten zien en dat het een buitengewone voldoening geeft om te zien goed je zoon het doet en dat hij daar ook voor gewaardeerd wordt. “Ik ben zo trots op hem, aan God komt alle glorie toe” . Howard University Hospital heeft Westhout een plaats als assistent in chirurgie aangeboden. hij wil zijn volgende droom, die van neurochirurg waar maken. Hij is heel ver gekomen door te geloven in de Heer, door te vertrouwen op zijn Heilige Woord dat hem nog nooit heeft teleurgesteld. Op de vraag hoe hij het heeft gedaan antwoordde Westhout: “ Echt waar, God is met ons Surinamers”.

Op 20 mei (17.00 uur) presenteert en signeert Tessa haar boek in De Kotomisi Shop te Rotterdam Westkruiskade 47b-Billboard International Mall (0624582474)

De Parbo-blues is de debuutroman van Tessa Leuwsha.
Het liefdevolle portret van een jeugd met een ongedurige vader die door heimwee naar Suriname gekweld wordt.

'Eindelijk weer een goede schrijver uit Suriname. De Parbo-blues is een beeldende en zintuiglijke roman.'
ADRIAAN VAN DIS

Henry is lange tijd de enige neger in de Amsterdamse volksbuurt. Schijnbaar moeiteloos heeft hij de witheid van zijn omgeving overgenomen. De vrouwen op zijn werk dragen hem op handen, hij is hun Moriaantje met de helderwitte glimlach. Maar zijn kinderen, met kroeshaar en lichtbruine huid, zien een andere man: iemand die zich urenlang terugtrekt, met koptelefoon en elpee van Miles Davis op schoot, takjes verkruimelend op de hoes. Zonder de roes van marihuana is hun vader ongedurig, valt hij uit tegen hun moeder. Ze lopen op hun tenen door het huis.

Jaren later kleurt zijn dochter in Suriname haar vaders verleden in, sensueel en vol mededogen. Zij roept haar grootouders op: de wasvrouw Heline en Prince, een gekwelde en trotse man, die niet boog voor de blanke meneer, maar die zijn frustraties botvierde op zijn zoon Met al haar zintuigen schetst zij hun leven bij de rijstvelden van Nickerie, en in de krotwoningen van Paramaribo. Daar groeide haar vader op, en daar ontstond zijn verlangen naar een andere toekomst. Een verlangen dat hem, ook in Nederland, niet meer verliet.

Als in een Surinaamse tori, vol kleur en geur, verhaalt Tessa Leuwsha in haar debuut over heimwee en verlangen, en de pijn van de zelfgekozen ballingschap.

Ray Joval vs Fernando Vargas

American Bank Center, Corpus Christi, TX, USA (03-26-05)

Boxing is full of uncertainties, but Ray Joval knows one thing for sure. You need to go through Bernard Hopkins to be recognized as the dominant force in the middleweight division today. Ray Joval has traveled across the world to pursue “The Executioner” and he is zeroing in on his prime target. “I’m still hunting Hopkins,” he says. “I’m closing in on him in the IBF rankings and I think I can take him.”

Going-Natural;
how to fall in love with nappy hair (Kroeshaar translated)

Have you ever considered going natural but thought it would be too hard? Try Going-Natural! Many of us are alienated from our stigmatized coils and have no clue what to do with our nappy hair. This book helps you reacquaint with your natural naps and shows you how to grow out a perm. But more than that, this book makes a joy out of what you thought would be a difficult journey.

Mireille Liong-A-Kong a native of Suriname, South America, majored in Computer Science from the University of Amsterdam in the Netherlands. That is where she was first successfully published. Her book, the first Dutch book about Afrikan hair, was sold out within 2 months.

Liong also designed the websites http://kroeshaar.com and http://going-natural.com to collect and share information about natural hair.

Emigrant award for Angela Reingoud-Stewart

(by Mireille Liong & Hermie van Ritter)

Each year, the Award Foundation honors and celebrates immigrants who have given exemplary service to their communities in the past years in the New York metropolitan area. Earlier this year, Hermie Van Ritter nominated Angela Reingoud Stewart for an Emigrant Award. Her achievements were recognized with a special New York City Council Citation in the Council Chamber at New York's City Hall on December 2, 2004.

She was accompanied by Mireille Liong (Kroeshaar.com) and Hermie Van- Ritter respectively Secretary and Treasurer of the Suriname American League, Inc. Angela became the first Suriname woman to receive this award

Angela Reingoud Stewart, who now lives in the Bronx, NY, was born in Suriname and migrated to the USA in 1980. She started to work as a caretaker in Brooklyn and although she became a single mother of two.She remained ambitious and never forgot her culture and the people eft behind in Suriname. With the little money she earned, she was still supporting friends and family overseas.

During the Suriname depression in the early 90, when many people fled Suriname and came to the USA, she kept her door open for those who needed help. She has helped many families, always making them feel at home. Angela would always cook food for a whole army, because she expected people to stop by. She pleasantly welcomed the unknown Surinamese people in here home, never charging for any of her services. Her payment was in the joy and the comfort that she was able to provide to those who were in need. Her advice was always "If you plan to live in USA, please obey their law, know who you're dealing with, and stay away from drugs."

A few years after she got married and gave birth to a third child, she started her own restaurant business. Being an entrepreneur and new in the restaurant business things where not always easy, but she still found a way to give back to the community. Using the advantage of having a restaurant, she spearheaded many successful fundraising projects. The money was sent to handicapped children in Suriname and to Suriname organizations here in the USA. Not only did she have fundraisers for the Suriname community, she also helped raise money to send the Youth Choir of the United Methodist Church in Manhattan to London, England to spread the gospel overseas.

Angela's love for her people and her community is endless. When there was shortage of staff at the Mission of Suriname to the United Nations, she volunteered for fourteen months. In October last year, she became the president of the Suriname American League, Inc., the oldest Suriname organization in the USA. Since becoming the president, she and her board members organized a successful Black History celebration at Medgar Evers College in Brooklyn. On Mothers Day, her organization celebrated mother's day with a Dinner Banquet highlighting "Women and Domestic violence." In June of 2004, together with the Antillean organization, she organized a Health Fair and Immigration symposium. With the support of a few active women in the community on Fathers Day, Angela also organized a free picnic at Baisley Park Queens to the community at large. And on August 8, 2004, the Suriname American League supported the celebration of the 28th Suriname Day at Smokey Oval Park in Queens.

Angela strongly believes in keeping the community together. She is very proud of the Suriname Multi Ethic Society. She is a person that respects both young and old, regardless of background, religion, and ethnicity. Anyone is welcome in her heart. She also strongly believes in forgiveness. As she said, looking back in history, we could see a better future.

Als ik wist
de paden waarlangs je liep
ik zou anyisa's spreiden
in vele kleuren
zodat geen korrel zand je voeten zou besmeuren
ik zou de mooiste bloemen laten geuren
ik zou de zon laten schijnen
zo zacht
om je glimlach te omlijsten
ik zou een bries bevelen
je gang te wiegen
en de natuur vasthouden
op vandaag...

Dobru

Op dit ogenblik
zou ik willen
dat je mijn hoofd streelt
dat je handen
over mijn gezicht zou laten spelen
als een scheppingsdaad
om mij te laten bestaan
een aanraking met je adem verlang ik
met je ogen
ik verlang naast je te lopen
met je te praten
met je te lachen
en verder niets te doen
dan blij te zijn
in het kluwen van je blik
de zon van je lach
de douche van je stem

Dobru

Dobru

Gado taki
luku san mi kan meki
dan a tek' tokotoko
mas' en
lont' en dya
har' en dape
dan a lang' en
a ol' en dis sey
ping' en yana
grat' en so
saf' en pkinso ferf' en
bos'en dan a bro libi g'en
taki:
na yu den sa kar' uma
dan Gado luku san a meki...
...Gado froyti...

Dobru

Plotseling
zie ik de groene bladeren
van de tamarindebomen
ruik ik de morgenzon
hoor ik de stemmen van kinderen
en weet ik
dat jij ergens bent in de stad
plotseling
hoor ik de zang van de gadofowru
en betast ik alle schoonheid om me heen
alles voelt zo zacht
proeft naar je stem
ineens zie ik je glimlach
en loop ik met je door de domineestraat
ineens weet ik
dat ik nooit meer sterven zal

Dobru

Sjaki

Waarom ben je naar een andere woning
Ben je moe van de petroleum
Of is de afstand
Naar de kraan te groot
Een geasfalteerde straat
Met neonlicht
Is voor ons geen brood
Of vlucht je voor de kakkerlakken
Sjaki gedenk ons
Als je in de States zit

Rijd zo nu en dan
Als het je schikt
Met je mustang langs
Maar verwen de kinderen niet
Met watrakan
Breng ook voor Jaja niet veel tabak
Zeg aan de voorzitter
Ik ben mijn bimba zat
Zeg
Dat de lekken in het dak
Reeds alle emmers vullen
En dat mevrouw
Mij wil ontslaan
Om een verhoging van vijf Gulle

Dobru

Uit:Kriskras door Frimangron

Lespeki

Lespeki joe srefi, dan trawan sa lespeki joe.Efie datie joe no doe, dan joe no ha fo ferwaktie lespekie no wan see. Na moro biegie lespekie die wan soema kan habi, datie na lespekie in srefie. San dat wanie takie? Datie wanie takie:wie no moe lagie wie srefie, wie moe sorgoe fo horie na presie pe Gado potie liebiesoema. Sortoe wan de na presie datie? Na moro hee presie na miendrie fo din tra sanie, die Gado bin meki. Wan asau habie boen froestan, ma tokoe a no kiesie die fo wan liebiesoema.
Din tra metie na kierie kierie! We, efie noo wan liebiesoema friengie in srefie komopo na da hee fo liebiesoema go na ienie da lagie foe wan metie, dan a lasie lespekie fo wan trawan, die no wanie friengie in srefie komopo na tapoe da bergie. Fo datie hede: mekie iebriewan fo wie lespekie in srefie en efie trawan soekoe fo harie wie go na gron, mekie wie tanapoe steefie!!

Uit Kri Kra! 1975(Uit Oefeningen van Fo memre wie afo J.A.G Koenders)

Sranan Dei '04

De 28ste Sranan Day afgelopen zondag 8 augustus in Queens New York kan zonder meer een groot succes genoemd worden. De Suriname American Federation bijgestaan door onder andere Wi Sani, Suriname American league, Suriyoung en andere sportverenigingen mag terugblikken op een geslaagd evenement. Een typische Sranan aangelegenheid compleet met heerlijk eten, mooie vrouwen ( euh...lees mensen) en Sranan Poku van de bovenste plank. Gesjellig!

Het officieel gedeelte van deze dag bestond uit speeches van onder meer de voormalige ambassadeur bij de UN mevr. Irma LOembang -Tobing. Ze benadrukte het belang van communicatie tussen ouderen en jongeren. Ook de huidige ambassadeur, Ewald Limon richtte zich kort tot de aanwezigen.
Verschillende personen uit de Surinaamse gemeenschap in NY kregen een "Certificate of Appreciation" uitgereikt.

Sranan Uma Prisiri uit Nederland gaf ook op deze dag een culture show waarbij de koto en de anjisa belicht werden. Fantastische koto creaties en een vlotte wijze van presentatie aangedikt met ondeugende toespelingen werden goed ontvangen.

Boordevol energie brachten Rocky en zijn Kankantrie band de Sranan Poku liefhebber naar een lekkere high.

"Hey...Hello...Waar zijn jullie? Komen jullie." De oproep van Kankantrie's Rocky was zeker niet aan doveman's oren gericht, want Conelly's Dancehall in Queens NY heeft het bijna begeven onder het dansgeweld van de Surinaamse New Yorker.
Ok niet echt, maar de opkomst bij deze show afgelopen zaterdag (7-8 Augustus) was erg goed te noemen.
"Jullie moeten voorzichtig zijn", is een kreet die vrijwel verloren ging bij de aanwezige danslustigen. En ding dat bin lai hiela hiela. Tenminste een kreeg een punt van een hoge hak tegen de enkels.

Orga, Club Wi Sani, mag terugkijken op een geslaagde avond die voor velen een onvergetelijke zal gaan heten.

Kankantrie staat bekend om hun "boskopu's" en Rocky riep niet alleen op om te schudden en zoals hij het uitdrukt "romantisch " te dansen. "Unu mus mek wan kofu", riep hij de Surinamers in NY toe.

De echte Sranan Style motjo poku met de prominente kopro'tu bracht zowel de danslustigen als de muziek liefhebbers in verrukking.
Om kort te gaan: "Rocky Rocked NY"