Ongeduldig liep hij heen en weer bij de bushalte ergens aan Jamaica Ave, nabij Suthpin Boulevard.. Hij keek op zijn horloge en tuurde in de verte. "A kaolo bus no mang doro ete", vloekte hij binnensmonds. Hij was reeds laat voor het werk en maakte zich een beetje zorgen. "A ka baas f'mie o lul wan frak baka", dacht hij bij zichzelf. Er moet iets aan de hand zijn want de Q54 is steeds op tijd. Langzaam begon de groep wachtenden te groeien.

Een forse donkere dame met een zwaar Jamaicaans accent begon zacht te mompelen. "Bomba cloth bus na cum yet", hoorde hij haar nog zeggen. "You're abolutely right", ze kreeg luid bijval van een korte dikke. Die had duidelijk een Haitiaans accent. In een stortvloed van woorden die hij vaak niet kon verstaan, maar waarvan de betekenis blijkbaar niet om nadere uitleg vroeg werd het bussysteem aan de kaak gesteld. Ineens hoorde hij een vette tjoerie. Hij keek onderzoekend waar dat bekend geluid vandaan kwam en zag een tamelijk korte hindustaanse dame staan. Heel even kruisten hun blikken . Hij glimlachte even terwijl hij haar goedkeurend bekeek. Ze keek verlegen weg van hem. Hij kon zijn ogen niet afhouden van haar welgevormde achterwerk. Lekker rond, vol en veelbelovend.

De bus was stampvol. Luidruchtig en scheldend hadden ze zich in de bus gewrongen.Hij vond met veel moeite een plaats om te staan. net achter de chauffeur.
Twee haltes verder meer mensen in de bus, dit was niet goed ..ze was dicht tegen hem aan gaan staan en schoof steeds naar achteren. Elke stap die zij naar achteren maakte noopte hem om dat ook te doen. Hij voelde een por in zijn rug, maar keek niet om. Hij begreep dat hij niet nog een stap terug kon doen. Ze bleef naar achteren stappen totdat haar achterwerk tegen hem aankwam. In een reflex trok hij zich terug. Met het gevolg dat hij opnieuw een por kreeg.

Hij voelde nu duidelijk hoe ze zich tegen hem aanperste. Benauwd, slikte hij een paar keer en sloot zijn ogen. Haar lichaam voelde zacht en prettig aan. Zijn lichaam reageerde heftig op haar aanraking. De bus stopte plotseling en deinde naar voren. Hij voelde hoe ze opzettelijk naar voren en dan weer naar achteren bewoog. Hij vocht tegen zijn natuur, maar wist bijvoorbaat dat het een verloren strijd zou zijn. Wiskundige formules van jaren geleden probeerde hij in gedachten toe te passen. Hij probeerde aan zijn taken op het werk te denken. Dat alles was vergeefs. Hij probeerde zich halfjes te keren, maar kwam tegen een grote kerel aan die half stond te slapen.

Ze wiegde zachtjes haar achterwerk op het onritmisch deinen van de bus. Hij kon niets anders dan daar te staan en het laten gebeuren. Hij voelde hoe het bloed in zijn hoofd tekeer ging. Zijn oren voelden gloeiend heet aan. Hij opende zijn mond om iets te zeggen, maar kon niets anders dan slikken. Ze had zich ineens lichtelijk voorovergebogen om iets van haar been te vegen. Hij hield zijn adem in. Duidelijk voelde hij hoe ze haar achterwerk draaide zodat ze hem goed kon voelen. "Ok that's it, als je dat wil dan kan je het krijgen ook", dacht hij. Een diepe ademhaling. Hij zette zich schrap en maakte zich gereed om nu op haar ritme te gaan stoten en sturen. De bus kwam klagend tot stilstand…Hij keek op en zag dat het zijn stop was. Hij gaf een laatste korte maar harde stoot en mompelde een verontschuldiging. Ze schoof langzaam van hem af. Hij keek haar niet aan.

"Ik keer me niet om! Ik kijk niet om! No loekoe jongoe", verbeten vocht hij tegen die drang ...

Fromu