Hij had zich reeds een hele voorstelling gemaakt van hun samenzijn. Ze was een echte spang meid. Tamelijk groot gebouwd en goed voorzien. Ja mang a sma bing tja baka djarie. De 'pas tiefie's' tussen haar volle lippen beloofden wat. Juist ..meid nanga pas tiefie krasie wreed zei men nu eenmaal. Bovendien was ze verpleegster. Hij wreef zich stiekempjes in de handen.

Ze slenterden de Stoelmanstraat in. Hij liep dicht naast haar en zorgde ervoor dat hij steeds als-per-ongeluk tegen haar aankwam. Hij raakte opgewonden bij het vooruitzicht haar stevig vlees in zijn handen te hebben. "Hmm... sa je boks boks so nanga mi", grapte ze. " Je weet wel waarom", hij knipoogde naar haar en zag hoe ze haar ogen vlug neersloeg. Spelend hield hij de pas in en liet hij haar voor zich uitlopen. "Mijn vader, meisje je gaat me helemaal krankzinnig maken met die baka sei van je', zei hij lachend.

"Fwiet fwiettttt", een schril gefluit kwam uit de richting van London Tuf Tuf schuins tegenover Brahma n.v. Ze keek niet om maar een lichte glimlach deed haar mondhoeken even opkrullen. "Zie je wat ik bedoel", hij deed een arm om haar middel en trok haar lichtjes naar zich toe. Trots liep hij nog steeds met zijn arm stevig om haar heen het terrasje van Thalia op. De goedkeurende geluidjes aan de bar bleven niet weg.

Hij stond versteld van haar gevoel voor humor en het gemak waaarmee hij haar aan het schaterlachen kon brengen. Hij liep over van zelfverzekerdheid. "Deze heb ik vanavond nog in bed" dacht hij bijna luidop. Hij verontschuldigde zich en begaf zich naar het toilet. Pas dan merkte hij dat hij reeds aardig aangeschoten was. Met veel ambarang haalde hij zijn plasser tevoorschijn. "Hallooo bigi boi, er is straks veel werk aan de winkel hoor", richtte hij zich grinnikend tegen zijn lid. Hij waste zijn handen en keek goedkeurend in de spiegel.

Ze was opgestaan en zat nu met haar rug tegen de muur. Ze glimlachte breed tegen een grote kerel die uitgebreid aan de bar zat te genieten van een flinke portie "her herie." Wacht eens.. hij kende die kerel. Tenminste hij scheen en bekend persoon..een minister of zo. Hij probeerde zijn irritatie te verbergen. Ze zag dat , boog zich voorover en gaf hem een kus op zijn wang en weg was de irritatie. Hij glunderde weer en keek gefixeerd naar haar stevige en goed gevormde borsten.

"Psst...kom. Ze gebaarde hem dichterbij te komen. Ze pakte zijn hand vast en lachtte in zijn oor. Zie je die kerel daar. Kijk niet nu…maar die half kale kerel.. Heb je hem gezien?"
"Ja...ik heb gezien hoe je naar hem keek. Wat is er met hem? Hij wierp een vluchtige maar giftige blik naar de kale.

"Ik wil hem hebben", ze giechelde luid nu. Hij trok zijn hand terug alsof hij zich gebrand had. Achterover zittend keek hij haar lang en doordringend aan. Ze draaide haar glas tussen haar vingers en glimlachte naar hem. "Wat moet ik doen om zijn aandacht te trekken?"

Hij zat zich af te vragen hoe ze dat kon doen. Had ze dan niet door hoeveel hij naar haar verlangde? Hoe kon ze zo ongevoelig zijn. Heel even wilde hij gewoon opstaan en weggaan. "Wat is er met je? Je bent ineens zo stil", ze leek even weer geinteresseerd . " Maar zeg noh. Hoe doe ik het?"

Hij nam een flinke teug cognac en keek haar wazig aan. "Sta op loop naar hem toe, pak een stukje banaan en doe die in je mond. Lik je vingers en stel je voor aan hem. Als hij ballen heeft zal ie je op zijn minst ondeugend en interessant vinden"
Ze keek onbegrijpend en schudde haar hoofd. "je wil dat ik...in mijn mond? Je bent niet goed wijs!" Ze speelde nu met de ijsblokjes in haar glas en likte speels haar vinger af.

"Ok.. ik doe het.." Met vaste en soepele passen baande ze zich een weg naar de bar. De kale keek even op en er verscheen een geamuseerde blik op zijn gelaat toen ze zonder woorden een stukje banaan van zijn bord pakte. Vanwege de afstand en het rumoer kon hij niet precies horen wat er gezegd werd, maar ze nam plaats naast de kale en al gauw verlieten ze samen de plaats. Ze maakte onopgemerkt een knipoogje naar hem. Alsof het hem niet kon schelen wuifde hij met zijn glas...half opgeheven...

Fromu